نام اثر: قصه­ های وحشی (Wild Tales) به کارگردانی دامیان زیفرون

محل نمایش: کلینیک راز رویش، در تاریخ ۱۲ مهرماه

تحلیل گر: مرتضی فاتحی روانشناس بالینی

با حضور مدیریت محترم راز رویش سرکار خانم مونا فدایی

قصه­ های وحشی قصه ما آدم­هاست. ما آدم­هایی که با میراث وحشی و غریزی خود در قلب یک تمدن نسبتاً جدید زندگی می­کنیم. کارگردان در شش اپیزود که هر یک به مسئله خشم و انتقام از جنبه ­ای خاص می­نگرد ما را با خود همراه می­کند. شروع هر داستان از اتفاقات و موقعیت­های روزمره آغاز می­شود؛ موقعیت­هایی که می­تواند شباهت زیادی به زندگی هر روزه ما داشته باشد. هر اپیزود با ضرب آهنگی آرام و عادی شروع می­شود و دیری نمی­پاید که رشته حوادثی دست به دست هم می­دهند و ما را با موقعیت­های سهمگینی از اوج خشم و کینه توزی کاراکترها روبه­ رو می­کند که همگی پایانی تراژیک دارند. در عین اینکه اتفاقات به طرز مهلکی شوکه کننده و وحشتناک هستند  اما با کاراکترها همدلی می­کنیم؛ هر یک از ما می­توانیم تصور کنیم که این موقعیت­های انتقام جویی در زمان و مکانی که حتی فکرش را هم نمی­کنیم ممکن است گریبان ما را بگیرد و نکته اضطراب آور این است که مطمئن نیستیم در چنین موقعیت­هایی ما لزوماً بتوانیم عملکردی بهتر از کاراکترهای انتقام جوی فیلم داشته باشیم! کارگردان با انتخاب ژانر کمدی سیاه در عین حال ما را به خنده و قهقهه وا می­دارد، آن هم در لحظاتی که خود پر از ترس و اضطراب و خشم ناشی از همزادپنداری با شخصیت­های فیلم هستیم. گویی کارگردان قصد دارد با به سخره گرفتن آن لحظات به ما یادآوری کند که انتقام جویی چه پوچ است و می­توان آن را با قهقه ه­ای جایگزین و از کنارش عبور کرد؛ کاری که البته هیچ یک از شخصیت­های فیلم انجام نمی­دهند و هر یک تراژدی­هایی را برای خود و دیگران رقم می­زنند. تجربه تماشای این فیلم در کنار دیگران کمک کرد تا افراد احساسات خود را با یکدیگر تبادل کنند و در نهایت بتوانند به مسئله مهم خشم و انتقام به عنوان یک مسئله نگاه کنند. مسئله­ ای که باید برای آن راه حلی قطعی جست، قبل از اینکه در آن فرو رفت و غرق شد. در نهایت با تسهیل گری و هدایت موضوع توسط تحلیل گر جلسه، موضوع انتقام و بخشش با استناد به تحقیقات علمی ابتدا از زاویه عصب روانشناسی مورد واکاوی قرار گرفت و سپس دلایل علمی و منطقی بدست آمد که چرا انتقام راه حل خوبی نیست. البته ااینکه انتقام راه حل خود آسیب رسانی است و درمان مناسبی برای زخم­های ما نیست در اعصار مختلف تاریخ توسط مذاهب، فلاسفه و عرفا به کرات توصیه شده است. شاید وجه تمایز این جلسه در تبیین علمی نابسنده بودن و بی فایده بودن راه حل انتقام بود. در نهایت موضوع روانشناسی بخشش به عنوان تنها راه حل جایگزین کینه و انتقام مورد بررسی و شرح قرار گرفت. در پایان بدون شک تمام پرسش­های اولیه مخاطبین پاسخ داده نشد –و اصلاً قرار هم چنین نبود- بلکه برعکس با  انبوهی پرسش­های بیشتر درباره خویشتنی آسیب پذیر و مستعد توحش راهی عرصه زندگی شدیم؛ اما با این تفاوت که این بار سعی کردیم از زاویه­ ای درست به یکی از مسائل مهم بشر یعنی خشم و انتقام نگاه کنیم. احتمالاً این مسیری بی انتها اما با دستاوردهای خردمندانه برای ما خواهد بود.