هدف: پژوهش حاضر جهت بررسی اثربخشی فرزنددرمانی با رویکرد بازی درمانی کودک محور در سبک های
فرزندپروری مادران انجام شده است .
روش: این مطالعه، از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل همه ی مادران کودک ۲ تا ۶ سال مراجعه کننده به کلینیک، جهت بازی درمانی بوده و نمونه گیری به روش تصادفی درتقسیم شدند. در ابتدای پژوهش مادران ( n= دسترس انجام شد که ۲۴ نفر انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل ( ۱۲ دوگروه، پرسشنامه شیوه های فرزندپروری بامریند را تکمیل کردند. سپس فرزند درمانی به صورت رابطه درمانی والد –کودک در ۱۰ جلسه ۲ ساعته به مدت ۵ هفته برای آزمودنی های گروه آزمایش اجراشد. سپس مجددا پرسشنامه های فرزند پروری، توسط مادران هر دو گروه تکمیل شد.