تالیف و ترجمه: مونا فدایی/ آرمین احسانی

دلبستگی پیوندی عاطفی است که معمولا بین نوزاد و مراقب او شکل میگیرد. در این دوران بین تامین نیازهای نوزاد توسط پرستار وی و احساس امنیت و بقا، در نوزاد ارتباط هیجانی و رفتاری برقرار میشود. به همین دلیل دلبستگی به مراقب، موتور محرک رشد عاطفی، اجتماعی و شناختی نوزاد است. این دلبستگی ابتدایی زمینه‌های عصبی رشد در مغز را تحریک میکند. کیفیت این اولین تجربه‌های اجتماعی نوزاد تاثیر عمیقی در شکل‌گیری مهارت‌های هیجانی و تمایل به برقراری ارتباط با دیگران در او خواهد داشت. دلبستگی اولین راهکار مقابله ای نوزاد برای مقابله با لحظات سخت را نیز برای وی فراهم میکند.