خلاصه مقاله

شوخی یا شوخ طبعی یکی از ویژگی های شخصیتی است . برخی معتقدند که شوخ طبعی را می توان نوعی سبک ارتباطی تعریف کرد که باعث ایجاد ، تسهیل ، ارتقاء و تداوم روابط بین فردی می شود .با این حال اگر شوخ طبعی را به عنوان متغیر شخصیتی در نظر بگیریم پس بنابراین شاید بتوان این گونه فرض کرد که این متغیر شخصیتی با سایر سازه های شخصیت در ارتباط باشد. البته شوخ طبعی می تواند مثل تیغ دولبه عمل کند . گاهی اوقات می تواند باعث تخریب روابط شود و گاهی نیز به عنوان پیشبرد روابط کمک می کند. پژوهشگران در این مقاله به بررسی ارتباط بین سبک های شوخ طبعی با طرح واره های ناسازگار اولیه پرداخته اند. کسانی که طرح واره خویشتن داری نا کافی در ذهن شان نقش بسته است از شوخی هی آزاردهنده و ناسازگار استفاده می کنند. انگار این افراد نمی توانند تکانه ها و هیجان های آنی خود را کنترل کنند و به همین دلیل ممکن است با شوخی خود باعث آزار دیگران شوند.

افرادی که طرح واره نقص و شرم  دارند نیز ممکن است در درک شوخی دچار مشکل شوند چنین افرادی شوخ طبعی های دیگران را نوعی اهانت تلقی می کنند. به همین دلیل در تعامل بین فردی ممکن است 

سوء تفاهم های زیادی در ذهنشان شکل بگیرد.