از زمانی که دیدگاه طرح واره درمانی مطرح شده به تدریج پژوهش هایی در این زمینه انجام شده است. می توان این پژوهش ها را به دو دسته تقسیم کرد.

۱.  پژوهش های مربوط به اعتبار آزمایی نظریه (آسیب شناسی)

۲.  پژوهش های مربوط به اعتبار آزمایی روش درمان (روان درمانی)

پژوهش های گروه اول به سنجش اعتبار مفهوم طرح واره ها در زمینه اختلالات روان شناختی می پردازند. به عبارتی برخی از پژوهش ها به دنبال این موضوع هستند که طرح واره ها چقدر با شاخصه های آسیب روانی رابطه دارند و چقدر از واریانس آسیب روانی را تبیین می کنند. بک در سال ۱۹۷۶ به این نکته اشاره کرد که نظریه آسیب روانی باید پنج ویژگی داشته باشد:

۱.  نظریه باید تا جای ممکن ساده و روشن و قابل درک باشد.

۲.  نظریه آسیب روانی باید با روان درمانی رابطه داشته باشد.

۳.  نظریه باید دلایل موفقیت روان درمانی را تبیین کند.

۴.  نظریه باید برای افراد کشش و جذابیت داشته باشد.

۵.  نظریه باید برای مفاهیم خود شواهد علمی داشته باشد.

لیزا هاوک و مارتین پرون چر به ۳۱ پژوهش اشاره کرده اند که در زمینۀ طرح واره درمانی و نظریۀ طرح واره انجام شده است.

۱.  27پژوهش در حوزۀ نظریه طرح واره (آسیب شناسی)

۲.  4پژوهش در حوزۀ اثربخشی طرح واره درمانی

از سال ۲۰۱۱ که این مقاله چاپ شده است به احتمال زیاد تا به حال پژوهش هایی در این زمینه انجام شده است، اما این مقاله به خوبی نشان می دهد که روند شکل گیری نظریه های علمی در حوزه روان درمانی و آسیب شناسی باید چگونه باشد. مقاله به پیوست ارسال می شود.