انواع مختلف روان درمانی ها می تواند به درمان افسردگی کمک کند. روان درمانی براي افسردگی هاي خفیف، خط اول درمان محسوب می شود ولی در افسردگی هاي متوسط و شدید به تنهایی کافی نیست و حتما باید با دارودرمانی همراه باشد.

روان درمانی ها روي عوامل اجتماعی و روان شناختی موثر در بروز افسردگی تاثیر می گذارند و از این طریق به بهبود افسردگی کمک می کنند. دو روان درمانی اصلی در افسردگی، درمان شناختی رفتاري ( CBT (و درمان بین فردي ( IPT (هستند. پروتکل درمان شناختی رفتاري براي افسردگی شامل آموزش روان شناختی بیمار ، بازسازي شناختی افکار منفی و غیرواقع بینانه در مورد خود، زندگی و آینده و استفاده از تکنیک هاي رفتاري براي افزایش سطح فعالیت بیمار، آموزش مهارت هاي حل مساله و بهبود روابط بین فردي است.

در این قسمت راهنماي مداخله مختصر در افسردگی به تفکیک براي هر جلسه آمده است. راهنما براي دو نوع مداخله مختصر چهار و شش جلسه اي طراحی شده است.

مداخله معمول، شامل چهار جلسه است ولی در صورتی که زمان کافی در اختیار داشتید و بیمار نیز تمایل و آمادگی براي برگزاري جلسات بیشتر را داشت، می توانید دو جلسه درمانی آخر را نیز برگزار کنید. هر جلسه حدود 30 دقیقه است ولی اگر در این محدوده زمانی، به اهداف جلسه دست پیدا نکردید می توانید آن را طولانی تر کنید و یا در جلسه بعد موضوع را دنبال کنید. جلسه اول اختصاص به ایجاد ارتباط درمانی، ارزیابی شدت افسردگی و سپس ارائه آموزش هاي روان شناختی در مورد ماهیت بیماري افسردگی و درمان آن دارد.

در جلسه دوم ، از تکنیک فعال سازي رفتار استفاده می شود تا سطح فعالیت بیمار در حوزه هاي مختلف شخصی، اجتماعی و آموزشی و شغلی افزایش یافته و بدین ترتیب سیکل معیوب افسردگی، عدم فعالیت و تشدید خلق افسرده شکسته شود. جلسه سوم. در جلسه چهارم مهارت حل مساله به بیمار آموزش داده می شود. هدف آن توانمند ساختن مراجع براي حل مسائلی است که یا عامل آشکار ساز افسردگی بوده و یا آن را تشدید کرده است.

جلسه پنجم اختصاص به بازسازي شناختی دارد تا افکار نادرست و غیرواقع بینانه اي که به افسردگی سوخت می رسانند و یا آن را تشدید می کنند، اصلاح شده و جاي خود را به افکار واقع بینانه و منصفانه تري بدهند. جلسه آخر نیز به آموزش پیشگیري از عود اختصاص یافته است. پیشنهاد می شود این جلسه با فاصله یک ماه پس از آخرین جلسه درمانی برگزار شود.